We worden steeds beter in het voorbereiden. Halverwege januari kreeg Olav zijn kleine beurt en winterslofjes. Alles is gecheckt. Alle lampen doen het. De stickers zijn geplakt. Alle hotels zijn geboekt.
Het laatste weekend van januari hebben we Olav ingepakt volgens onze checklist die we elk jaar verder optimaliseren. Alleen kleding en toiletspullen gaan pas in de wagen bij vertrek. We willen relaxed van start. Zo hebben we ook gepland om zondag een rust en relax dag te maken. Zeker fijn voor Henri, die toch het merendeel van de kilometers stuurt. We besluiten de week vooraf nog wat extra rust te creëren en vrijdagavond alvast een stukje te rijden naar Bremen. Dat geeft ons de mogelijkheid zaterdag een tussenstop te maken in Kopenhagen en daar ook de toerist uit te hangen. We slapen zaterdag- en zondagnacht in Malmö, waar ook de start van de run is. Kortom: we zijn tot in de puntjes voorbereid.
Wanneer Judith vrijdag thuis komt van werk is dan ook inpakken en weg wezen. Maar er is een ding dat je niet kan plannen. Henri ligt met lichte koorts en hoofdpijn op bed. Er heerst een griepgolf. Het zal toch niet? We slaan bij de drogist op de hoek nog snel wat hoestdrank, neusspray, vitamines en ibuprofen in en besluiten toch op pad te gaan. Het is maar 3,5 uur richting Bremen. We hebben zaterdag de tijd en hopelijk doet een goede nachtrust en uitslapen Henri goed. Wie overigens denk dat Judith dan wel naar Bremen rijdt als Henri niet topfit is kent Henri nog niet.
Na een goede nachtrust, een luxe ontbijt en wat ibuprofen gaat het alweer een stuk beter met Henri. Na het ontbijt gaan we op pad richting de veerboot bij Puttgarden. Ongeveer 3 uurtjes. We komen een half uur voor onze geplande tijd aan en hebben daardoor mazzel dat we met een boot eerder mee kunnen. Goede timing, want de runner die achter ons reed en letterlijk 2 minuten later incheckte, moest wachten op de volgende boot. We lunchen aan boord en na 3 kwartier zijn we in Denemarken.
Wanneer we van de boot af komen wilt de douane weten of ‘all this’ wel goed gekeurd is terwijl ze wijst naar Olav. We laten het APK keurrapport zien en we mogen door. Op naar Kopenhagen waar we van plan zijn om te dineren op de Nyhavn, de straat met zijn gekleurde huizen.
Op de WhatsApp groepen gebeurd er ook van alles. Een runner uit het gooi is nog bezig met het vervangen van zijn remschijven, een andere runner is zijn ID kaart kwijtgeraakt maar een mederunner kan zijn paspoort ophalen omdat hij nog in Nederland is en neemt deze mee, bij onze bbq vrienden komen ze er achter dat muizen (geen grapje) een gedeelte van hun boxen heeft genuttigd waardoor ze nagenoeg geen muziek hebben. We zien dat er al wat mensen in Malmö zijn maar ook genoeg mensen die pas morgen vertrekken en sommigen zelfs pad maandagochtend met de boot aankomen om vanaf daar gelijk naar de start te gaan. Wij zijn echter aangekomen in ons mooie appartementje in Malmö en doen het lekker rustig aan. Het is tenslotte toch vakantie.