Maandagochtend staan we om kwart over 8 op de startlocatie van Arctic Fox. Onze mooie beachflag staat te wapperen. De startpakketten en stickers liggen klaar en er ligt al wat sneeuw. Rond half 9 zijn alle 10 de auto’s er en kan het sticker plakken beginnen. Iedereen maakt kennis met elkaar of begroet elkaar waar ze elkaar al kennen. Het is een gezellige groep met mensen. Rond tien voor negen toetert Henri even. Tijd voor de aftrap. Judith geeft een kleine speech en dan worden de startpakketten uitgedeeld met stickers, mutsen, ijskrabbers en natuurlijk de routes. Er zijn twee regels: rij nooit alleen en heb veel plezier.
Iets na negen vertrekt iedereen. Wij ruimen alles weer in en sluiten aan. Tot onze verbazing is men echter 100 meter van de start al verkeerd gereden. We dachten toch echt dat onze route beschrijving goed was. En die was ook prima. Maar ja als mensen een fietspad op willen rijden… Maar goed nadat de hele kolonne is omgekeerd verlaten we Göteborg. Op naar Kongsvinger.
We rijden eerst naar Kungalv om vanaf daar een paar eilandjes mee te pakken. De wegen zijn mooi schoon (vinden wij jammer) maar de uitzichten zijn prima. De kustlijn helemaal besneeuwd en de bevroren havens afgewisseld met de gekleurde huisjes geven een idyllisch beeld. We hebben twee kleine ferry’s. Zo kein dat men zich afvraagt of we allemaal passen. Maar dat hebben we uiteraard gecheckt van te voren.
Niet lang daarna rijden we Noorwegen binnen. Vlak na de grens duiken we de bossen in. Men vind het gelijk een van de mooiste stukken route. Goed sturen en verse sneeuw. De route brengt ons uiteindelijk naar het kerkhof van Bastnas. We waren daar eerder. Een autokerkhof midden in de bossen met allemaal jaren 50 en 60 auto’s. Een van de opdrachten is: Ga op de foto met je favoriet. We krijgen super leuke fotos binnen.
Ook de opdracht over de mascottes wordt massaal gedaan. Je krijgt punten voor een origineel achtergrondverhaal en we gaan stuk van het laggen wat men allemaal weet te verzinnen.
Dan volgt het laatste stukje naar Kongsvinger. Ons hotel ligt op een bergje, uitkijkend over de stad. Het is schitterend. Maar niet iedereen komt blij aan. De kaatste heuvel naar de parkeerplaats blijkt namelijk spekglad. Henri sleept vier auto’s mee omhoog en zo zit dan uiteindelijk iedereen toch rond kwart over 7 aan het diner. Het hotel bevalt goed bij iedereen. Nette kamers en een top locatie. Op naar dag 2.
