Het heeft de hele nacht doorgesneeuwd. Na de veraderlijke omstandigheden van gisteren is iedereen wat gespannen. Om de tijdsdruk weg te halen is de reservering voor het eten afgezegd. Zo kan iedereen zijn eigen tempo rijden.
Nadat de auto’s zijn uitgegraven gaan iedereen op pad. Vandaag is geen ingewikkelde route, maar wel een afwisselende. Vanuit het binnenland rijden we door de fjorden om weer te eindigen in het binnenland.
De flinke sneeuwlaag betekent dat de Gladoren de wat stijlere weg richting een dorpje niet inkomen. Henri geeft uiteraard een sleepje. We vervolgen de route, die goed schoongemaakt blijkt te zijn. Gelukkig nemen wij nog een weggetje tussendoor en de volvo van de Gladoren breek iets te breed uit. Ze zijn er zelf heel trots op. De lier wordt aangemaakt en binnen enkele minuten staan ze weer op de weg.
Vandaag is een van de opdrachten dat men een filmpje moet maken bij een fjord over het ontstaan van een fjord. Echter: er mogen géén waarheden in zitten. We krijgen de leukste verhalen binnen. Van een papa fjord en mama fjord die knuffelen tot een het resultaat van een Brabants bochtje ( vernoemd naar de heren die op woensdag uit de bocht vlogen). We hebben weer heerlijk gelachen.
We rijden nog een fantastische berpas over. Die was nog even spannend. Toen wij daar een paar jaar geleden reden, was die spekglad. Zo glad dat achter ons toen een sneeuwschuiver van de weg af gleed, waardoor de weg gesloten is geweest. Zonder sneeuwkettingen kwam je niet boven. Eerlijk gezegd: dat soort uitdagingen zijn natuurlijk fantastisch. Maar ondanks de vele sneeuw op onze startlocatie was de weg dit keer helemaal schoon.
Waar iedereen bang was voor de hoeveelheid sneeuw op de route, bleek dat uiteindelijk heel erg mee te vallen. Van -8 gaan we naar +8 graden en zo zitten we in eens in het zonnetje te lunchen. Even wennen. De route gaat dus voorspoedig voor iedereen en ‘s avonds eten we alsnog met bijna iedereen bij de lokale pizzeria.
